1987–2000 – pracownik naukowy w Katedrze Archeologii Instytutu Ukrainoznawstwa im. Krypiakewycza Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, 1996–1997 – zastępca dyrektora ds. badań Centrum Badawczo-Rozwojowego "Ratownicza Służba Archeologiczna" Instytutu Archeologii Narodowej Akademii Nauk Ukrainy. Od 1999 r. – profesor nadzwyczajny Katedry Archeologii, Starożytności i Średniowiecza Uniwersytetu Lwowskiego. W 2000 r. został kierownikiem Instytutu Archeologii na Lwowskim Uniwersytecie Narodowym im. Iwana Franki.
W latach 1990–2016 kierował Archeologiczną Ekspedycją Pleśniska; był jednym z inicjatorów utworzenia i czołowym badaczem Administracji Rezerwatu Historyczno-Kulturowego „Starożytny Pleśnisk”. Uczestniczył w ponad 40 ekspedycjach archeologicznych w obwodach czerniowieckim, tarnopolskim, iwanofrankowskim, lwowskim i zakarpackim. Jest autorem ponad 80 artykułów i czterech monografii.
W latach 2000–2010 był członkiem Rady Naukowej Wydziału Historycznego Lwowskiego Uniwersytetu Narodowego im. Iwana Franki. W 1991 r. odbył staż w Instytucie Prehistorii i Historii Wczesnej na Uniwersytecie Wiedeńskim.