Architektura Klasycystyczny kościół jest orientowany, jednonawowy, trójprzęsłowy, wzniesiony z żółtego piaskowca pozyskiwanego w okolicy. Kolumny flankujące wejście główne miały być, według Stanisława Staszica, wyciosane z jednej bryły piaskowca. Ma wydzielone prezbiterium i chór, a także niewysoką wieżę od frontu. W wieży wyodrębniono zakrystię i skarbczyk na piętrze. Kościół dysponuje czterema dzwonami. Na największym z nich umieszczony jest napis: Obudź duchy ospałe, upadłe dźwignij wzwyż, złamanym daj serce całe a zmarłym zbawienie zbliż.
Wnętrze i wyposażenie Wnętrze kościoła porozdzielane jest pilastrami oraz arkadowymi wnękami. Ponad kolumnami przy wejściu znajduje się tablica z łacińską inskrypcją z mosiężnych i pozłacanych liter o treści: DOMUS ORATIONIS MDCCXCI (pol. Dom Modlitwy 1791).
Wyposażenie jest klasycystyczne. Należą doń m.in. ołtarze, ambona, organy, stalle i konfesjonały. W głównym ołtarzu wisi XVIII-wieczny obraz włoskiego artysty Tommaso Maria Sciaccy. Przedstawia on Najświętszą Maryję Pannę trzymającą klęczące Dzieciątko Jezus, które unosi wzrok w górę, do obłoków, na których znajdują się Bóg Ojciec i Duch Święty. Dodatkowo na obrazie namalowano św. Józefa, św. Jana Chrzciciela i dwóch aniołów. Ten sam artysta namalował obrazy w ołtarzach bocznych (św.