Mieczysław Jan Aleksander Mielech (ur. 17 lutego 1907 w Lubaczowie, zginął wiosną 1940 w Charkowie) − podporucznik łączności rezerwy Wojska Polskiego, urzędnik państwowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Jana Mielecha i Franciszki z Zahutów (primo voto Butyter). Ojciec był podoficerem armii austro-węgierskiej w Galicyjskim Pułku Piechoty Nr 90, a następnie w II RP pracownikiem kolei państwowych. Jego przyrodnimi braćmi byli podpułkownik Wojska Polskiego Eugeniusz Butyter i malarz Emil Butyter.

Po ukończeniu Gimnazjum w Krośnie, Mieczysław Mielech w latach 1929−1930 uczęszczał do Szkoły Podchorążych w Zegrzu. Został mianowany podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem od 1 stycznia 1933lokata 72, Dz. Personalny 3/33 str. 561. W 1934 i 1936 roku odbył ćwiczenia rezerwy w 22 Dywizji Piechoty Górskiej przysposabiające do dowodzenia plutonem telegraficznymCAW, Ap 1769/89/3437. Pracował w Ubezpieczalni Społecznej w Krośnie. Posługiwał się w mowie i piśmie językami niemieckim i ruskim.

W kampanii wrześniowej walczył w ramach 22. Dywizji Piechoty w 6. Batalionie Telegraficznym. Został wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną. Znalazł się w obozie jenieckim w Starobielsku. Został zamordowany w Charkowie w kwietniu 1940 roku.