213-217, 220—228, 234—237, 269, 305, 332, 355, 356.. W 1842 r. został zesłany do Riazania, gdzie pracował w rządzie gubernialnym.
Na początku 1846 r. Bokszański został zwolniony z zesłania, wrócił do Wilna. Pod wrażeniem od wystąpień w Krakowie i Galicji zaangażował się w działalność narodową. W kwietniu 1847 r. pisze odezwę rewolucyjną do chłopów smorgońskich, gdzie przekonywał chłopów do zjednoczenia się z mieszczanami i żołnierzami oraz walki przeciwko obszarnikom. W odezwie Bokszańskiego były charakterystyczne dla wszystkich znanych z tego okresu odezw do chłopów próby wytłumaczenia źródeł nierówności klasowej. Przekonując chłopów, że nie zawsze istniało poddaństwo, pisał Bokszański, iż szlachta mając za sobą „siłę moralną, to jest oświatę lub rozum”, a „poznawszy słabą stronę nieoświatę, umyśliła przez ten swój rozum zawładnąć chłopami”. Odezwę swą przesłał Bokszański 8 kwietnia 1847 r. pocztą na imię wójta smorgońskiego Kuczewskiego. Ten ostatni, nie umiejący czytać, dostarczył ją do zarządu gminnego, gdzie w obecności chłopów-interesantów czytał ją głośno, zaintrygowany jej treścią pisarz gminny. Treść odezwy, często zniekształcona, lotem błyskawicy rozniosła się po okolicy, wiadomość rychło dotarła i do sąsiednich powiatów.