Pierścień nietrwały, szybko zanikający, włóknisty, początkowo żółtawy, potem zmieniający kolor na czerwonawobrązowy w wyniku osadzania się zarodników. Miąższ O słabym, ziołowym zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki maczugowate, 4-zarodnikowe ze sprzążkami bazalnymi (24,1–)26,8–30,4(–31,9) × (5,4–)6,8-8,4(–8,5) µm. Basidiospory elipsoidalne do cylindrycznych, gładkie, szkliste, z gutulami i wierzchołkowymi porami rostkowymi (7,5–)8,1–9,5(–10,4) × (4,1–)4,6–5,5(-5,9) µm, Q = 1,5–2,1, Qe = 1,8. Cheilocystydy wrzecionowate z główkami (23,2–)25,6–32,5(–34,0) × 4,5–7,2(–8,7) μm. Pleurocystyd brak. Skórka zbudowana z nitkowatych, równoległych, zżelowanych strzępek z żółtawo-brązowym pigmentem.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska tylko w Europie. Brak go w opracowanym przez Władysława Wojewodę w 2003 r. wykazie wielkoowocnikowych grzybów Polski, po raz pierwszy jego stanowiska podali Anna Kujawa i inni w 2019 r. (jako Flammula pinicola) Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny rozwijający się na spróchniałym drewnie sosnowym, często na drewnie zagrzebanym w ziemi.
Przypisy 519-526
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate