Operatorem zdjęć był Leszek Krzyżański, który z uznaniem wypowiadał się o Ślesickim jako „poecie kina”.
Odbiór Lech Pijanowski w recenzji filmu odczytywał Płyną tratwy jako „przykład artystycznej konsekwencji”, wyrażonej zarówno w zdjęciach o „rzadko spotykanej wrażliwości”, „giętkim i wymownym” montażu, jak i w „prawdziwych i wzruszających sylwetkach ukazywanych ludzi”. W retrospektywnym rozdziale książki Wiosenna bujność traw Karolina Kostyra sugerowała związki filmu z powieściami Marka Twaina, doszukując się w dziele Ślesickiego zarówno grozy niszczenia przyrody, jak i baśniowości świata przedstawionego.
Znaczenie Film Płyną tratwy jest zaliczany w poczet nurtu określanego mianem „szkoły Karabasza”.
Nagrody +NagrodyRokFestiwal/instytucjaNominacjaOdbiorca1962Krakowski Festiwal FilmowyNagroda "Złoty Smok Wawelski" w kategorii filmów dokumentalnychWładysław ŚlesickiMiędzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych i Dokumentalnych w WenecjiZłoty Lew św. MarkaMiędzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych w Buenos AiresII Nagroda w kategorii filmów artystycznych„Film”Złota Kaczka dla najlepszego filmu krótkometrażowego
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy dokumentalne Kategoria:Polskie filmy krótkometrażowe Kategoria:Polskie filmy z 1962 roku Kategoria:Filmy kręcone w Augustowie Kategoria:Filmy przyrodnicze