Na mapie topograficznej wydanej w 1883 roku została zaznaczona droga w śladzie późniejszej ulicy Laryskiej. Na wysokości Brzezinki przed torami kolejowymi była ona zabudowana jedynie po północnej stronie, a dalej w kierunku Larysza zaznaczono pojedyncze obiekty po obu jej stronach. Na Laryszu na odcinku pomiędzy późniejszymi ulicami Ptasią a Graniczną droga miała inny przebieg, a za drugą z nich późniejsza ulica Laryska przekraczała granice pomiędzy powiatem katowickim (Brzezinka) a powiatem pszczyńskim (Wesoła).
Z uwagi na intensywny ruch w kierunku kopalni „Carlssegen” i do fabryki szamotu w 1899 roku ulica Laryska została przebudowana. W 1903 roku w Brzezince na rogu ulic Laryskiej i Brzezińskiej Berta i Eugen Ismar Glogauer wznieśli budynek, w którym mieściła się restauracja.
W 1922 roku obszar Brzezinki i Wesołej został włączony do państwa polskiego. W połowie lat 20. XX wieku ulica Laryska była drogą, która łączyła Brzezinkę z Wesołą. Przecinała ona linię kolejową Mysłowice – Oświęcim, a za nią po lewej stronie istniały jeszcze resztki kopalni „Wanda”, a po prawej stornie kolonia – tzw. „Piła” i nieopodal niej „Hlondowizna” (miejsce, z którego pochodził prymas Polski, kard. August Hlond).