Reorganizacja dowodzenia Gen. Dąb-Biernacki doszedł do przekonania, że należy częściowo zreorganizować system dowodzenia armią. Dlatego też w nocy z 3 na 4 września powołał nową Grupę Operacyjną gen. Rudolfa Dreszera, a w jej skład włączył 19 Dywizję Piechoty gen. Józefa Kwaciszewskiego i Wileńską Brygadę Kawalerii płk dypl. Konstantego Druckiego-Lubeckiego. Stanowisko dowodzenia grupy nakazał rozwinąć w Przygłowie. 4 września doszło do potyczki z działającymi na kierunku obrony 23 pułku ułanów ppłk dypl. Zygmunta Miłkowskiego elementami rozpoznawczymi niemieckiego XVI KA (mot.). Niemcy zostali zatrzymani w rejonie Wykno–gajówka Stobnica–Piła i wycofali się ze stratami. Do sztabu armii wysłano meldunek rozpoznawczy o pojawieniu się niemieckich oddziałów pancernych w rejonie Rozprzy. Gen. Dąb-Biernacki zdecydował się na wykonanie dwóch uderzeń: jednego od czoła, wyprowadzonego z lasów na północny wschód od Piotrkowa, i drugiego w skrzydło nacierających wojsk niemieckich, wyprowadzonego z lasu położonego na południe od Lubienia. 19 Dywizja Piechoty miała jeden pułk przegrupować w rejon Lubienia, aby wraz z Wileńską BK wykonać uderzenie na skrzydło wojsk niemieckich maszerujących na Piotrków.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grupa Operacyjna gen. Rudolfa Dreszera · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.