Chorgo ma postać stożka wulkanicznego o wysokości bezwzględnej 2240 m n.p.m.Enkhbold i in. 2020, s. 21, a względnej 263 m (lub 120 m wg Chuvashovej i in. 2007) i nachyleniu stoków 45 stopniEnkhbold i in. 2020, s. 31. Średnica podstawy góry wynosi 1200 mChuvashova i in. 2007, s. 374, a na szczycie znajduje się krater, którego rozmiary podawane są w literaturze różnie: średnica 500 m, głębokość 100 mEnkhbold i in. 2020, s. 31 lub odpowiednio 180 i 70 mChuvashova i in. 2007, s. 374. Ściany krateru są prawie pionoweChuvashova i in. 2007, s. 374. Stożek budują piroklastyki o składzie bazaltowego trachyandezytu, z bombami wulkanicznymi wielkości do 6mChuvashova i in. 2007, s. 374, a u jego podstawy znajdują się zastygnięte bazanitowe potoki lawoweChuvashova i in. 2007, s. 376 tworzące plateau lawowe na południe od góryEnkhbold i in. 2020, s. 23, 27. Pierwotnie zajmowało ono 32,55 km², a objętość tworzących go wulkanitów szacuje się na 12 km³. W wyniku erozji obecnie jego grubość wynosi od 20 do 50 m, obejmuje on 30,4 km² i ma ponad 11,1 km³ objętości.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Chorgo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.