nawiązywanie i utrzymywanie łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami za granicą, prowadzenie dokumentacji i informacji naukowej i naukowo-technicznej, współudział w pracach normalizacyjnych, opracowywanie i wydawanie książek, czasopism, biuletynów, sprawozdań, instrukcji, druków itp., organizowanie i prowadzenie konferencji i zjazdów naukowych, kursów, wykładów, odczytów.

Kierowanie Instytutem Zwierzchni nadzór nad Instytutem sprawował Minister Przemysłu Ciężkiego. Władzami Instytutu były Dyrekcja i Rada Naukowa.

Dyrekcja reprezentowała Instytut na zewnątrz i kierowała jego pracami zgodnie z wytycznymi, ustalonymi przez Radę Naukową, a zatwierdzonymi przez Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego.

W skład Dyrekcji wchodzili: Dyrektor Naczelny, który reprezentował Dyrekcję samodzielnie oraz podlegli mu dwaj Dyrektorzy Naukowo-Techniczni i jeden Finansowo-Administracyjny. Dyrekcję powoływał i odwoływał Minister Przemysłu Ciężkiego.

Rada Naukowa Rada Naukowa składała się z członków, powołanych na okres lat 3, w liczbie co najmniej 8 osób, spośród przedstawicieli przemysłu, nauki, organizacji pracowników zainteresowanych instytucji i wybitnych znawców różnych specjalności.