Józef Andrzej Koziełł-Poklewski (biał. Юзэф-Анджэй Козел-Паклеўскі, Juzef-Andžej Kozieł-Pakleŭski, lit. Juzefas Andrius Koziela-Poklevskis; ur. 1845 w Serweczu Wielkim, zm. 31 stycznia 1915 w Talicy, ujezdu kamyszłowskiego, guberni permskiej, w Rosji) – powstaniec styczniowy, polski przemysłowiec w Imperium Rosyjskim, działacz emigracyjny, społeczny, gospodarczy i dobroczynny.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiego rodu Koziełł-Poklewskich własnego herbu Kozieł. Urodził się w 1845 roku w rodowym majątku Serwecz Wielki, który otrzymał dziadek Wincentego Józef Kalasanty Koziełł-Poklewski. Wincenty był jednym z synów Jana Napoleona Koziełł-Poklewskiego i Józefy Tolensdorff, jego bracia Jan, Wincenty, Michał, Zenon, kuzyn Eustachy też uczestniczyli w powstaniu styczniowym.
Przed powstaniem mieszkał w rodowym majątku Serwach, właścicielem którego był jego ojciec. W czasie powstania został aresztowany za zamiar przyłączenia się do oddziału powstańczego, w dniu 22 kwietnia 1863 był więziony w borysowskim szpitalu, gdzie go przetrzymywano jeszcze 10 lipca 1863. Jego majątek został poddany sekwestracji. Dekretem Murawjowa 23 sierpnia 1863 roku został skazany na pozbawienie praw stanowych, konfiskatę majątku i przymusowo wcielony do armii w Syberii. W 1865 służył w batalionie 4.