Henryk Mania (ur. 17 stycznia 1923 w Rakoniewicach, zm. 13 kwietnia 2020 w Szczecinie) – polski robotnik, kolaborant III Rzeszy, więzień funkcyjny obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem. W 2001 roku skazany na 8 lat więzienia za udział w funkcjonowaniu obozu. Pierwszy Polak skazany prawomocnym wyrokiem przez polski sąd za udział w zbrodniach nazistowskich w procesie, w którym oskarżycielem był prokurator z Instytutu Pamięci Narodowej.

Życiorys Okres przedwojenny Urodził się 17 stycznia 1923 roku w Rakoniewicach w rodzinie chłopskiej. Był synem Władysława i Agnieszki z Przymuszałów. Miał troje rodzeństwa: dwóch braci i siostrę.

Miał wykształcenie podstawowe, pracował jako pomocnik dekarza. Gdy nazistowskie Niemcy napadły na Polskę, terminował frezerstwo.

Uwięzienie i praca w Sonderkommando Lange thumb|Brama Fortu VII w Poznaniu, gdzie więziony był Henryk Mania Niespełna dwa tygodnie po rozpoczęciu okupacji został oskarżony o próbę otrucia niemieckiego żołnierza i aresztowany. Początkowo osadzono go w obozie w Wolsztynie, gdzie przez kilka tygodni pracował przymusowo przy naprawie dróg i torów kolejowych. Następnie wraz z grupą więźniów z Wolsztyna został przeniesiony do Fortu VII w Poznaniu.