Jan Michał Sołłohub, doszedł godności podkomorzego gostyńskiego, podskarbiego wielkiego litewskiego, a następnie wojewody brzeskiego. Koneksje wyprowadziły ród Jana Michała do najbardziej wpływowych w Rzeczypospolitej, był jednym z najbogatszych magnatów swego czasuPrzemysław P. Romaniuk, Jan Michał Sołłohub w: Polski Słownik Biograficzny, t. XL, s. 314.
Linia Hrabiowska mały|383x383px|Herb Prawdzic Jan Michał Sołłohub ze względu na posiadane wielkie latyfundium ziemskie był uważany za hrabiego, prawo do tytułu hrabiowskiego zostało im potwierdzone po linii Jana Michała Sołłohuba (1747–1812), która wymarła na terenach Polski w XIX wieku.
W dekrecie cesarza Aleksandra II, przekazanym Senatowi Rządzącemu (27 lutego 1861 r.), napisano: „Protekcjonalny, na najbardziej uległą prośbę generała dywizji Lwa, faktycznego radcy stanu w randze szambelana Sądu Najwyższego, kapitana Mikołaja I, wdowa po radnym dworu Lwie Sołłogubowie, wraz z jego młodym synem Fiodorem, dozwolone jest, aby wszystkie wymienione osoby i ich potomkowie nazywali się hrabiami w Rosji, bez przedstawiania dokumentów potwierdzających ten tytuł, zagubionych przez ich przodków podczas niefortunnych zamieszek, które wydarzyło się w Polsce i na Litwie.” Statut godności hrabiowskiej Iwanowi Antonowiczowi Sołłogubowi podpisano 8 lipca 1867 r., a herb zatwierdzono 5