Bdelloidea mają sparowane gonady i rozmnażają się przez obligatoryjną partenogenezę; samice składają jaja, z których wylęgają się kolejne diploidalne samice.
W języku polskim określane są mianem pijawczaków.
Systematyka i filogenetyka lewo|mały|Sześć koncepcji pokrewieństwa Bdelloidea z innymi jednostkami systematycznymi mały|w trakcie pożywiania się Takson został po raz pierwszy opisany przez mikrobiologa Charlesa Thomasa Hudsona w 1884 roku. Swą nazwę wziął od pijawek (termin łaciński Bdella), które wrotki te przypominają. Identyczną etymologię ma stosowana w języku polskim nazwa pijawczaki.
Początkowo na podstawie anatomii oraz sposobu poruszania się grupa ta została wyróżniona jako osobna gromada. W części źródeł Bdelloidea uznawana jest za podgromadę usytuowaną w gromadzie Eurotatoria oraz typie wrotków (Rotifera), inni podnoszą jednostkę do rangi gromady, jeszcze inni wyróżniają powyższy typ oraz gromadę, ale Bdelloidea łącznie z Monogononta degradują do rangi rzędu. Podział taki proponował Voigt w 1957 roku i ostał się on do lat 90. XX wieku.