Akt II Gdy Bettina zamieszkuje na dworze, Laurentowi zaczyna powodzić się coraz lepiej. Dba on bardzo o swoją maskotkę i o to, by nie straciła ona swych magicznych mocy. Tymczasem zakochany w Bettinie pasterz Pippo czyni starania, by odnaleźć swoją ukochaną. Gdy zakochuje się w nim córka Laurenta (Fiametta) - ojciec jest bardzo przychylny temu związkowi, gdyż odsuwa w ten sposób niebezpieczeństwo od cnoty Bettiny. Rodzi to z kolei gniew narzeczonego Fiametty (Fritelliniego). Sytuacja robi się niebezpieczna, więc Pippo i Bettina uciekają razem przez okno.
Akt III Los odwrócił się od Laurenta: przegrywa wojnę z Fritellinim i zmuszony jest wraz z córką uciekać z zamku w przebraniu włóczęgów. Trafiają wprost na uroczystość zaślubin Bettiny i Pippo, którego los również się przy dziewczynie poprawił i z prostego pasterza stał się kapitanem w służbie Fritelliniego. Pippo dowiaduje się, że konsumując małżeństwo straci zarazem przychylność losu, jednak miłość zwycięża i decyduje się i tak poślubić Bettinę. Laurent i Fiametta zostają zdemaskowani, lecz ponieważ Fiametta w łachmanach wygląda wciąż uroczo - Fritellini zakochuje się w niej na nowo. Wojna się kończy i panuje powszechna radość.
Ekranizacja
La mascotte (1935, reż.