Charakterystyka Przełęcz tworzy szerokie, niezbyt głębokie siodło w mało tu wybitnym grzbiecie, budowanym węglanowymi skałami osadowymi pochodzącymi ze środkowego triasu. W najwyższych partiach grzbietu po obu stronach siodła są to jasne, organodetrytyczne wapienie tzw. steinalmskie, w niższych – ciemnoszare wapienie tzw. gutensteinskie. W najniższej części siodła przełęczy ukazują się wąskim pasem ciemnoszare, gutensteinskie dolomity. Poczynając od poziomicy ok. 1050 m n.p.m. w dół po obu stronach przełęczy w dolinach Dudlavki i Hrdzavého potoku ukazują się już na powierzchni granodioryty pochodzące z karbonu, budujące krystaliczne podłoże płaskowyżu.
Na zachodnim stoku siodła przełęczy, na wysokości ok. 1135 m n.p.m., znajduje się jedno z nielicznych w okolicy źródło wody, związane z występowaniem warstwy nieprzepuszczalnych skał.
Polana pokrywająca przełęcz ma w swej głównej części wymiary ok. 400 x 200 m. W kierunku szczytów Kľaku i Veľkéj Stožki biegnie od niej porozrywany ciąg kilku innych, nieco mniejszych i częściowo już zarastających polan. W otoczeniu polany przeważają drzewostany świerkowe, lokalnie z dużym udziałem buka. Wiosną na polanie zakwitają m.in.