W kolejnych powieściach przedstawiała problemy nieudanych związków małżeńskich, wypowiadając się przeciwko małżeństwom aranżowanym. Bohaterki powieści Fatmy Aliye Topuz walczyły o samodzielność finansową, starając się utrzymać bez pomocy mężczyzny. W 1893 Ahmet Mithat opublikował książkę Bir Muharrire-i Osmaniye’nin Neşeti (Narodziny osmańskiej pisarki), na podstawie listów Fatmy, przedstawiając jej postać i pragnienie ciągłej nauki.
W wydanej w 1914 książce Ahmed Cevdet Paşa ve Zamanı (Ahmet Cevdet Pasza i jego czasy) broniła swojego ojca przed politycznymi atakami jego wrogów. W latach 1895–1908 pisała regularnie do magazynu Hanımlara Mahsus Gazete, głównie na temat praw kobiet. Była zaangażowana w działalność charytatywną. Po wojnie grecko-tureckiej w 1897 założyła stowarzyszenie Nisvan-ı Osmaniye İmdat Cemiyeti, pomagające rodzinom żołnierzy (była to jedna z pierwszych w historii Imperium Osmańskiego organizacji stworzonych przez kobiety). Za swoją działalność charytatywną została uhonorowana w 1899 Orderem Dobroczynności przez sułtana Abdülhamida II. Była pierwszą w Turcji kobietą działającą w organizacji Czerwonego Półksiężyca.