Przebieg Obalenie władzy dynastii Qing oraz powstanie niezależnego państwa mongolskiego ogłoszono w listopadzie 1911 roku. Oficjalna proklamacja niepodległości została opublikowana 1 grudnia 1911 roku. Nowe państwo nazwano Imperium Mongolii (Chanat Mongolii), a 8. dżawdzandamba został ogłoszony Bogda Chanem – władcą Mongolii Zewnętrznej. Jego intronizacja nastąpiła 16 grudnia 1911 roku w klasztorze Da Chüree w Urdze, przyjął on wówczas tytuł „Wyniesionego przez wielu”. Urga została stolicą państwa, zmieniono jej nazwę na Nijslel Chüree. Ustanowiono nową flagę z symbolem sojombo.
Utworzono armię, która składała z 20 000 żołnierzy, w Urdze szkoliło ją wojsko rosyjskie.
Chiny nie uznały niepodległości Mongolii, ale na skutek zaangażowania w wewnętrzne konflikty nie podjęły od razu żadnych działań w celu wzmocnienia jedności terytorialnej. 3 listopada 1912 roku podpisano traktat mongolsko-rosyjski, w którym Rosja uznała oddzielenie się Mongolii od Chin, jednak de facto nie uznała niepodległości Mongolii z uwagi na obawy ewentualnych negatywnych reakcji innych imperiów, co sprowadzało się w praktyce do uznania Mongolii Zewnętrznej za terytorium objęte rosyjskim protektoratem.