Wanda Janicka, ps. „Zofia” (ur. 16 czerwca 1923 w Warszawie, zm. 7 września 2023 w Drogini) – polska architektka, uczestniczka powstania warszawskiego.

Życiorys Urodziła się w rodzinie Bogdana Nowakowskiego i Zofii z domu Dydzińska, była siostrą Jakuba Nowakowskiego, biologa i powstańca warszawskiego. Od 1939 zaangażowana w działania niepodległościowe.

Podczas okupacji studiowała architekturę w ramach tajnych kompletów. Ukończyła Szkołę Budowlaną w Warszawie. Od lutego 1944 w konspiracji, do której została wprowadzona przez Stanisława Huskowskiego. Początkowo była przydzielona w Kedywie Komendy Głównej Armii Krajowej – kompania „Pegaz”. Podczas powstania warszawskiego służyła jako łączniczka 1. kompanii batalionu „Parasol” Zgrupowania „Radosław” Armii Krajowej. Walczyła na Woli, Starym Mieście, Śródmieściu i Górnym Czerniakowie. Została raniona w obie nogi, przez co została wyłączona z dalszych działań. Opuściła Warszawę wraz z ludnością cywilną po zajęciu Starego Miasta przez Niemców. Trafiła do Dulagu 121 Pruszków, skąd udało jej się uciec.