Z powodu trudności finansowych urządzono wewnątrz pensjonat, który gościł wiele osobistości tamtych czasów, między innymi: Tadeusza Kotarbińskiego, Wojciecha Kossaka oraz Aleksandra Zelwerowicza. Podczas II wojny światowej, we wrześniu 1939, spłonęło poddasze pałacu.
W latach 1953–1989 korzystało z niego Ministerstwo Zdrowia, które urządziło w nim dziecięce sanatorium zdrowia psychicznego, a następnie obiekt udostępniono jako siedzibę jednego z ośrodków Monar-u, co doprowadziło do znacznej dewastacji obiektu. W latach powojennych odbyły się dwie konserwacje: w latach 1947–1948 naprawiono dach i uszkodzone mury, w latach 1953–1957 zakonserwowano malowidła znajdujące się we wnętrzu pałacu. Po 1989 pałac przeszedł w posiadanie SARP- u, który przystąpił do remontu budynku, który przerwano w 1992. Obecnie pałac odrestaurowany przez prywatnego właściciela pełni funkcję centrum konferencyjno-kongresowego.