Na poprzecznej belce tego drugiego napisane były słowa wprowadzonej w XVIII w. dewizy zakonu: Atavis et Armis. Rogi tych belek były ozdobione kuleczkami. Głowy nakrywali czarnym biretem z czerwonymi piórami strusimi i jednym czaplim. Kapelani połączonych zakonów nosili czarne habity z naszytym zielono-purpurowo przedzielonym krzyżem.
Wielcy mistrzowie Filibert, markiz de Nerestang (1604-1620) – wielki mistrz zakonu świętego Łazarza, a od 1608 r. także wielki mistrz Królewskiego Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel; od 1608 r. na zasadzie „unii personalnej” wielki mistrz połączonych Zakonów Rycerskiego Świętego Łazarza z Jerozolimy i Królewskiego Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Klaudiusz, markiz de Nerestang (1620-1639) Karol, markiz de Nerestang (1639-1644) Izaak Tybald de Courville (1641-1645) – z nominacji wielkiego mistrza markiza de Nerestang zarządzał zakonami jako delegat zwierzchnika Karol-Achilles, markiz de Nerestang (1645-1673) – brat Karola dotychczasowego wielkiego mistrza François Michel Le Tellier de Louvois (1673-1691) – generalny wikariusz połączonych zakonów z przywilejami wielkiego mistrza z wyjątkiem prawa rządzenia zakonami poza granicami Francji. Minister wojny i budownictwa publicznego w rządzie króla Ludwika XIV.