Zgodnie z nowelizowaną ustawą z 1932 r. każdy przełożony, powołany do wykonywania bezpośredniego lub pośredniego nadzoru służbowego, miał prawo zawiesić urzędnika w pełnieniu służby, gdy ten odmówił jawnie posłuszeństwa służbowego. Prawo zawieszania w służbie przysługiwało także urzędnikowi, któremu powierzono przeprowadzenie inspekcji urzędu. Wniesienie zażalenia przeciwko zawieszeniu w służbie nie wstrzymywało skutków zawieszenia.
Uposażenie funkcjonariuszy państwowych Na podstawie ustawy z 1923 r. o uposażeniu funkcjonariuszy państwowych i wojska ustalono zasady uposażeniaUstawa z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonariuszów państwowych i wojska. . Według znowelizowanej ustawy z 1933 r. funkcjonariuszami państwowymi w rozumieniu ustawy byli: urzędnicy, profesorowie i pomocnicze siły naukowe w państwowych szkołach akademickich, nauczyciele szkół państwowych i publicznych, pozostający na etacie Państwa, funkcjonariusze Straży Więziennej oraz niżsi funkcjonariusze państwowiRozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 października 1933 r. o uposażeniu funkcjonariuszów państwowych.