Od 1954 do 1957 roku była scenografem w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie, a od 1957 do 1963 roku w Teatrze Powszechnym w Warszawie. W 1961 roku uczestniczyła w Biennale Młodych w Paryżu, zdobywając wyróżnienie. W kolejnych latach pracowała jako scenograf w Koszalinie, Bydgoszczy, Poznaniu i Warszawie. W latach 1965–1969 działała w Państwowych Teatrach Dramatycznych w Szczecinie, gdzie zrealizowała scenografie m.in. do Kochanków z Werony Jarosława Iwaszkiewicza, Dzieci słońca Maksima Gorkiego, Lata Tadeusza Rittnera, Don Juana Moliera. Wspólnie z Janem Maciejowskim zrealizowała także inscenizacje sztuk Williama Szekspira, za które w 1967 i 1968 roku otrzymała nagrody na Festiwalu Teatrów Polskich w Toruniu. Od 1967 do 1970 roku była scenografem Teatru im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. Była autorką inscenizacji do przedstawień operowych, m.in. Tannhäusera, Tristana i Izoldy, Damy pikowej i Chowańszczyzny. W latach 1970–1972 współpracowała z Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Od 1963 roku projektowała kostiumy dla Sceny Kameralnej Filharmonii Narodowej.