Oficerowie mający stopień Wing Commandera i wyższy mieli prawo oznaczania swoich samolotów w wybrany przez siebie sposób. Pod koniec wojny utarł się zwyczaj stosowania inicjałów imienia i nazwiska, dlatego też Wing Commander T. S. Wilkinson latał na maszynie z oznaczeniem TSW, Mustang Stanisława Skalskiego nosił oznaczenie SS, a samolot Tadeusza Rolskiego miał znaki TR. Wielu pilotów brytyjskich używało swojego imienia albo przezwiska (np. samolot Ala Deere’a miał indywidualne oznaczenie AL, a maszyna którą pilotował W.A. „Tiny” Nel – WATN); a np. niektórzy Czesi używali pierwszych dwóch liter nazwiska (VY – Tomáš Vybíral).

Malowanie oznaczeń thumb|Spitfire RF-D Jana Zumbacha Oznaczenie kodowe jednostki malowano na tylnej części kadłuba przed kokardą RAF, za nią umieszczano literę identyfikującą konkretną maszynę. W lotnictwie myśliwskim oznaczenia malowano w kolorze jasnoszarym, w lotnictwie bombowym początkowo również stosowano kolor jasnoszary. Przesunięcie bombowców RAF do działań nocnych spowodowało zastosowanie do malowania oznaczeń koloru ciemno czerwonego, w tym kolorze malowano również oznaczenia nocnych myśliwców.