pojawiające się w utworze wątki skatologiczne.

Interpretatorów dzieła dzieliło podejście do postaci Walusia, w którym niektórzy widzieli postać tragiczną, inni zaś argumentowali, że nie spełnia on znamion bohatera tragicznego.

Do piachu zostało uznane przez Jana Kotta za jeden z trzech najważniejszych dramatów w powojennej Posce obok Antygony w Nowym Jorku Janusza Głowackiego i Emigrantów Sławomira Mrożka.

Przypisy

Kategoria:Polskie utwory dramatyczne Kategoria:Twórczość Tadeusza Różewicza