K. lactis ma dwa szczepy; jeden z nich asymiluje laktozę, drugi nie. K. lactis i Kluyveromyces marxianus to jedyne gatunki fermentujące laktozę, regularnie spotykane w mleku i produktach mlecznych. Metabolizują także inne składniki mleka (białka i tłuszcz), co czyni je bardzo ważnymi w procesie dojrzewania serów i fermentowanych produktów mlecznych, takich jak kefir, ponieważ przyczyniają się do dojrzewania i tworzenia aromatu. Najczęściej jednak nie są one dodawane do tych produktów, lecz dostają się do nich samoistnie, gdyż tolerują warunki występujące w tych produktach; niskie pH, niską aktywność wody, podwyższone stężenie soli i niskie temperatury przechowywania.
Zsekwencjowano genom K. lactis. Znajduje się na 6 chromosomach, ma 10,6 miliona par zasad, 5300 genów, 162 geny kodujące tRNA, 3,4% to introny. Genom mitochondrialny ma 40291 par zasad. W jądrze są 403 zasady (1%) przeniesionych z mitochondtium (). Rybosomalne RNA ma 94–100% identyczności z Saccharomyces cerevisiae.