Działalność społeczna i polityczna Na studiach przystąpił do Młodzieży Wszechpolskiej. W 1925 pełnił funkcję komisarza „Tygodnia Akademika” w Warszawie. Od 1925 do 1927 był prezesem Koła Prawników UW. W 1926 współtworzył z Janem Korolcem i Janem Mosdorfem pismo „Głos Akademicki – głos opinii narodowej” (był redaktorem i wydawcą). W połowie lat 20. XX wieku przystąpił do korporacji Aquilonia. Od 27 listopada 1938 do wybuchu II wojny światowej był prezesem Związku Filistrów tej korporacjiK. Kofin, Władysław Feliks Kempfi (1903-1981), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 5, Warszawa 2023, s. 171-172..
Od 1927 do 1929 przez dwie kadencje był prezesem Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów UW. Dzięki niemu powołano do życia Kuchnię Akademicką, zrównoważono budżet organizacji. Jeszcze w 1924 był sekretarzem VI zjazdu Ogólnopolskiego Związku Bratnich Pomocy (Poznań, 23-25 listopada 1924). Prezesurę w tej organizacji objął 13 grudnia 1927 (zjazd w Zakopanem). Za jego staraniem w tym mieście zbudowano sanatorium przeciwgruźlicze. Czynił starania o większe nakłady finansowe dla studiujących oraz w celu zachowania autonomii uniwersytetów.