Dzięki staraniom żony udało się go uwolnićK. Kofin, Władysław Feliks Kempfi (1903-1981), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 5, Warszawa 2023, s. 175..
Okres powojenny Po zakończeniu wojny jako radca prawny Banku Gospodarstwa Krajowego pracował w Legnicy oraz Wrocławiu. W 1946 otrzymał wpis na listę adwokatów. Następnie sprowadził rodzinę. Oprócz pracy w BGK, prowadzenia własnej kancelarii, był radcą prawnym Banku Handlowego, Polskich Zakładów Zbożowych i innych instytucji funkcjonujących na terenie Wrocławia. W 1951 powrócił do Warszawy kontynuując pracę jako radca prawny. Od 1977 do 1979 był przewodniczącym Oddziału Stare Miasto Towarzystwa Przyjaciół Warszawy. Z jego inicjatywy wmurowano tablicę upamiętniającą korporację Aquilonię w kościele św. AnnyK. Kofin, Władysław Feliks Kempfi (1903-1981), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 5, Warszawa 2023, s. 176..
Został pochowany w Warszawie na Starych Powązkach (kw. 247).
Przypisy