Dzieli się na 2–4 główne gałęzie o grubości do 3 cm, wznoszące się prawie pionowo, klapowane, kanałowe lub pofałdowane, w młodym wieku blado matowo ochrowe, z wiekiem ciemniejące do głęboko mięsistych, często rozszczepiające się wzdłużnie pod ciężarem górnej części. Górne gałązki tej samej barwy, o grubości do 1,5 cm. Stosunek długości między rozgałęzieniami gwałtownie maleje w okresie dojrzałości. Wierzchołki w młodym wieku palczaste, szorstkie, żółtoochrowe z wiekiem rozszerzają się do nieregularnie słupkowatych, i stają się ciemno złotoochrowe, ostatecznie blaknąc do koloru gałęzi. Miąższ miękki, wilgotny, ale nie śliski o lekko zjełczałym zapachu i gorzkim smaku. Cechy mikroskopowe Strzępki w tramie górnych gałęzi o średnicy 2,5–17 µm, szkliste, czasami ze sprzążkami, cienkościenne, równoległe. Sprzążki w kształcie cebulki, ze ścianami o grubości do 1,5 µm, gładkie. Strzępki gleocystydialne występują sporadycznie, jako nieograniczone krótkie odcinki strzępek refrakcyjnych. Podstawki 49–55 × 8–11 µm, maczugowate, 4-sterygmowe ze sprzążkami i zawartością jednorodną lub z kilkoma rozproszonymi, małymi gutulami. Bazydiospory 12,6–15,8 × 4,0–4,3 µm, cylindryczne do beczułkowatych, płowożółte z zawartością jednorodną lub z 1-3 ciemnymi wtrąceniami.