Kwiaty Kwiaty motylkowe zebrane w gęste główki wyrastające na szczycie łodygi pojedynczo lub po dwie. Główki mają średnicę od 1 do 1,4 cm. Początkowo są jajowate, przekwitając wydłużają się walcowato osiągając do 2 cm długości. Poszczególne kwiatki mają długość 4–5 mm podczas kwitnienia, 5–6 mm podczas owocowania. Kielich jest dzwonkowaty, ma poniżej 1 mm długości, jest nagi, z wyjątkiem orzęsionych ząbków (ząbki dolne są dłuższe od rurki, górne krótsze). Korona jest w czasie kwitnienia są żółta, po przekwitnięciu kasztanowobrunatna. Podłużnie zmarszczony żagielek korony od nasady jest sklepiony. Skrzydełka i łódeczka są od niego krótsze.

Owoce Jednonasienne strąki o długości ok. 4-krotnie większej od szyjki.

Gatunek podobny Koniczyna brunatna T. badium jest byliną z płonnymi rozetami liści u nasady pędu. Poszczególne listki osiągają do 3 cm długości i mają od 20 do 30 par nerwów bocznych. Kwiatostany po przekwitnieniu są co najwyżej jajowate (nie wydłużają się walcowato). Strąki są tylko ok. 2-krotnie dłuższe od szyjki słupka.

Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Rośnie na mokrych, torfiastych łąkach, na polanach leśnych i w widnych lasach. W polskich górach sięga po regiel górny (w Tatrach do 1400 m n.p.m.).

Przypisy

Kategoria:Bobowate właściwe Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza