Twórca i pisarz zajmujący się bronią palną, Elmer Keith, uznał model Colta za „szorstko wykończony” i ogólnie nie tak dobrze wykonany jak wersja Smith & Wesson.

Służba thumb|Ładownik pełnoksiężycowy (po lewej) i półksiężycowy (po prawej) z nabojami .45 ACP i jednym nabojem .45 Auto Rim Od 1917 do 1919 roku firmy Colt i Smith & Wesson wyprodukowały odpowiednio 151 700 i 153 300 rewolwerów M1917 w ramach kontraktu z Departamentem Wojny do użytku przez Amerykańskie Siły Ekspedycyjne. Rewolwer był szeroko używany przez „Doughboys” podczas I wojny światowej, a jego produkcja podczas wojny osiągnęła prawie dwie trzecie liczby wyprodukowanych w tym czasie pistoletów M1911.

Służba M1917 nie zakończyła się wraz z zakończeniem I wojny światowej. W listopadzie 1940 roku Korpus Uzbrojenia Armii odnotował w rezerwie łącznie 96 530 wersji Colta i 91 590 wersji S&W M1917. Po parkeryzacji i renowacji większość rewolwerów została ponownie wydana żołnierzom, głównie siłom bezpieczeństwa i żandarmerii, ale 20 993 z nich wydano walczącym za granicą „formacjom specjalistycznym, takim jak czołgiści i personel artylerii” na cały okres zaangażowania Stanów Zjednoczonych w II wojnę światową. Podczas wojny koreańskiej wydano je ponownie w celu wsparcia wojsk. M1917 były używane jeszcze przez „szczury tunelowe” podczas wojny w Wietnamie.