wspierał dywizjon 27 pułku artylerii lekkiej i II/9 pułku artylerii lekkiej. Dowódca 22 pp płk Feliks Jędrychowski miał zorganizować obronę stałą, ubezpieczać pas obrony dywizji od południowego zachodu oraz rozpoznawać kierunek na Otłoczyn. Gotowość obrony wyznaczono na świt 8 września; drugi odcinek obsadził pułk płk. Tadeusza Majewskiego, a wspierał go 68 dywizjon artylerii lekkiej mjr. Sylwestra Stawarza.
Odwód Grupy stanowiły: 23 pułk piechoty płk. Jerzego Wroczyńskiego rozmieszczony w rejonie Wólka – Przybranowo, przewidziany do działania na korzyść 22 pp; 24 pułk piechoty ppłk. dypl. Juliana Grudzińskiego rozmieszczony w rejonie Turzna, przewidziany do działania na korzyść pułku płk. Majewskiego. Ponadto 24 pp miał wysłać oddział rozpoznawczy w rejon Dymiec – Szpitalki z zadaniem dozorowania Wisły. Ponadto gen. Drapella posiadał w dyspozycji batalion saperów oraz baterię artylerii przeciwlotniczej. Grupa artylerii ogólnego działania: 48 dywizjon artylerii lekkiej mjr. Wacława Gaya, 27 dywizjon artylerii ciężkiej mjr.