Artylerię średnią stanowiły cztery działa szybkostrzelne kalibru 120 mm umieszczone w kazamatach w narożnikach nadbudówki. Początkowo były to armaty Schneidera o długości lufy L/50, wkrótce po wejściu do służby wymienione na brytyjskie Armstronga o tej samej długości lufy. Ich kąt ostrzału wynosił po 110°. Miały one indywidualne windy amunicyjne. Uzupełniało je sześć szybkostrzelnych dział kalibru 57 mm Nordenfelta, ustawionych na pokładzie nadbudówki z tarczami ochronnymi. Lekkie uzbrojenie tworzyły dwa działa kalibru 37 mm Vickers na marsach bojowych i dwa karabiny maszynowe Hotchkiss kalibru 7 mm. Według innych źródeł z epoki, zamiast karabinów maszynowych na mostku były w chwili wejścia do służby działka automatyczne 37 mm Vickers-Maxim. Działa z marsów bojowych usunięto w 1915 roku.
Okręty miały dwie podwodne wyrzutnie torped systemu Armstronga kalibru 450 mm, wystrzeliwujące torpedy o długości 3,6 mKaliber wyrzutni torped podawany jako 457 mm () lub 18 cali () wynosił w rzeczywistości 450 mm (). Zapas wynosił sześć torped. Wyrzutnie torped zdemontowano w 1917 roku.