Ponadto stanowisko dowodzenia było osłonięte pancerzem 125 mm, a według innych źródeł 100 mm.

Napęd Napęd stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania, rozwijające moc indykowaną 3400 hp. Napędzały dwie czteropłatowe śruby o średnicy 320 cm. Były zasilane w parę przez osiem kotłów wodnorurkowych systemu Lagrafel d′Allest, rozdzielonych na cztery grupy po dwa kotły. W 1915 roku zostały one wymienione na cztery kotły systemu Babcock & Wilcox. Zapas paliwa wynosił 240 ton węgla. W Meksyku kotły „Deodoro” zostały dostosowane do paliwa płynnego, którego zapas zwiększono do 440 ton.

Prędkość maksymalna na próbach przy wymuszonym ciągu wynosiła 14 węzłów. Spotykane informacje o prędkości 15 węzłów nie mają według monografii potwierdzenia w źródłach brazylijskich (ewentualnie może była ona osiągana po wymianie kotłów). Zasięg wynosił pierwotnie 1440 mil morskich przy prędkości 7,5 węzłaTak według – zdaniem tego autora spotykany w źródłach zasięg 2500 Mm przy prędkości 10 węzłów jest zawyżony..