thumb|240px|Pomnik Emeryka Syrewicza i rotmistrza Walerego Parczewskiego w Grabowie Emeryk Syrewicz (także: Serewicz, Sirewicz, ur. około 1832 w guberni kijowskiej, zm. po 1881 w USA lub we LwowieMałgorzata Chudzyńska, Marian Chudzyński, Emeryk Syrewicz - dowódca oddziału powstańczego w 1863 roku na ziemi gostynińskiej, w: Notatki Płockie, nr 2/2023, s. 8-19) – polski lekarz wojskowy, podpułkownik, powstaniec styczniowy, dowódca najbardziej aktywnego oddziału ziemi gostynińskiej, jeden z najwierniejszych towarzyszy broni Edmunda CallieraMarian Chudzyński, Powstanie styczniowe w powiecie gostynińskim, w: Notatki Płockie, nr 8/1963, s. 12.
Życiorys Lata wczesne i armia rosyjska Jego ojciec, Ksawery, był ziemianinem i miał majątek na terenie guberni kijowskiej. Studiował medycynę w Wilnie. Studia te ukończył po 1854. W 1859 został członkiem Towarzystwa Lekarskiego Wileńskiego po przedłożeniu pracy naukowej zatytułowanej "Hydrothorax izleczen mołokom". Wkrótce potem wstąpił do armii carskiej i w latach 60. XIX wieku został radcą nadzwyczajnym i lekarzem wojskowym. Służył w Ładożskim Pułku Piechoty.