W 2003 roku została mistrzynią Ameryki Południowej w sztafecie 4 × 400 m, w tej samej konkurencji otrzymała także złoty medal mistrzostw ibero-amerykańskich rozgrywanych rok później w hiszpańskim mieście Huelva. Weszła również w skład brazylijskiej sztafety 4 × 400 m, która na igrzyskach obu Ameryk w Santo Domingo zdobyła brązowy medal i czasem 3:28,07 ustanowiła nowy rekord Ameryki Południowej.
Była członkinią sztafety 4 × 400 m, która wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Atenach. Odpadła ona w eliminacjach, uzyskując czas 3:28,43 oraz zajmując 6. miejsce w grupie startowej i 12. miejsce w łącznej klasyfikacji wszystkich ekip.
W 2005 roku zadebiutowała na mistrzostwach globu, jednak brazylijska sztafeta 4 × 400 m została zdyskwalifikowana w finale (pomimo że w eliminacjach zajęła 2. miejsce w grupie). Dwa lata później Tito otrzymała dwa złote medale mistrzostw Ameryki Południowej (w konkurencji biegu na 400 m i biegu sztafet 4 × 400 m), jak również była uczestniczką mistrzostw świata w Osace (w ich ramach startowała w konkurencji biegu na 800 m i sztafety 4 × 400 m, ale oba występy zakończyła w fazie eliminacji).
Również jedynie w sztafecie 4 × 400 m wystąpiła podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie. Ona razem z koleżankami z drużyny odpadła w eliminacjach, uzyskując czas 3:30,10 i zajmując 6.