Uczestniczyła w igrzyskach olimpijskich w Seulu, które były dla niej pierwszymi w karierze oraz podczas których wystąpiła w trzech konkurencjach. W biegu na 200 m odpadła w ćwierćfinale, zajmując 6. miejsce w grupie z czasem 23,67; w biegu na 400 m również odpadła w ćwierćfinale, zajmując w tej fazie zmagań 5. miejsce z czasem 51,32; natomiast brazylijska sztafeta 4 × 400 m z jej udziałem odpadła w eliminacjach, zajmując w grupie 4. miejsce z rezultatem czasowym 3:36,81.
Rok po olimpijskim występie zaliczyła start w światowym halowym czempionacie, w ramach którego wywalczyła 5. miejsce w finale zmagań w konkurencji biegu na 200 m. W 1990 roku zdobyła dwa złote medale mistrzostw ibero-amerykańskich w biegu na 400 m oraz w biegu sztafet 4 × 400 m, natomiast rok później sięgnęła po trzy złote medale mistrzostw Ameryki Południowej (w konkurencjach: biegu na 400 m, biegu na 800 m i sztafety 4 × 400 m) – we wszystkich trzech startach ustanowiła nowy rekord czempionatu. Trzy złote medale mistrzostw kontynentu otrzymała także na czempionacie w Limie, rozegranym w 1993 roku.