Brała udział w światowym czempionacie juniorów w Seulu, gdzie startowała w konkurencjach biegu na 100 i 200 m, ale odpadła z dalszej rywalizacji odpowiednio w ćwierćfinale i półfinale zmagań.
W 1995 roku zdobyła pierwszy w karierze medal seniorskich mistrzostw Ameryki Południowej, wówczas sztafeta 4 × 400 m z udziałem de Moury sięgnęła po złoty medal czempionatu. Rok później zaś w tej samej konkurencji została brązową medalistką mistrzostw ibero-amerykańskich. W 1997 roku po raz pierwszy została indywidualną mistrzynią kontynentu, złoty medal wywalczyła w konkurencji biegu na 100 m. Na seniorskich mistrzostwach świata w Atenach zajęła w ćwierćfinale zmagań w konkurencji biegu na 100 m 6. miejsce w grupie, jak również była członkinią sztafety 4 × 100 m, która odpadła w półfinale, zajmując w tej fazie rozgrywek 6. miejsce w grupie. W 1999 roku otrzymała tytuły mistrzyni Ameryki Południowej w konkurencji biegu na 100 i 200 m, w obu startach ustanawiając przy tym nowe rekordy czempionatu;