miejscu.
W 1991 roku otrzymała srebrny medal seniorskich mistrzostw Ameryki Południowej w pchnięciu kulą, także w tej konkurencji startowała w ramach mistrzostw świata w Tokio – odpadła w eliminacjach, zajmując w tej fazie 11. miejsce w grupie. Dwa lata później po raz pierwszy w karierze została mistrzynią Ameryki Południowej, złoto wywalczyła w konkurencji pchnięcia kulą, ponadto na tym samym czempionacie sięgnęła po srebrny medal w rzucie dyskiem.
W trakcie rozgrywanych w Atlancie igrzysk olimpijskich zajęła w eliminacjach pchnięcia kulą 11. miejsce w grupie z wynikiem 16,49 m – zbyt słabym, aby zakwalifikować się do finału zmagań.
Bardziej udany start w tej samej konkurencji miała w trakcie światowego halowego czempionatu w Paryżu, wówczas awansowała do finału, który ukończyła na 11. miejscu. Rok po olimpijskich zmaganiach zdobyła także dwa złote medale mistrzostw kontynentu, zarówno w konkurencji pchnięcia kulą, jak i w konkurencji rzutu dyskiem – w obu startach ustanowiła również nowe rekordy czempionatu. Za stosowanie dopingu została zawieszona latem 1999 roku na okres jednego roku, jak również odebrano jej złoty medal igrzysk panamerykańskich wywalczony w konkurencji rzutu dyskiem.