Podgięcia przedplecza są na przedzie głęboko wydrążone. Odnóża przedniej pary cechują się brakiem przedniego dołka krętarzowo-udowego na udzie, płaską, prawie trójkątną, golenią na krawędzi zewnętrznej zaopatrzoną w trzy zęby, ale pozbawioną ząbków między nasadowym z nich a podstawą, o prostym kącie szczytowo-wewnętrznym i o ostrodze wierzchołkowej stożkowatej u samicy, a szpatułkowatej u samca.
Odwłok posiada niemal poziome pygidium z zaokrąglonym wierzchołkiem. Genitalia samca cechują się symetrycznymi i niezmodyfikowanymi, pozbawionymi szczecinek paramerami. Edeagus ma w endofallusie sigmoidalny skleryt peryferyjny prawy górny oraz nieregularnie ukształtowany skleryt peryferyjny frontolateralny.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają lasy deszczowe formacji Mata Atlântica, głównie te położone nisko, na wybrzeżu oceanicznym.
Rodzaj neotropikalny, znany z brazylijskich stanów Alagoas, Bahia, Espírito Santo, Rio de Janeiro i São Paulo oraz z Urugwaju. Zasięg rodzaju jest silnie porozrywany. Brak go między rzeką São Francisco i zatoką Todos os Santos, między ujściami rzek Pardo i Mucuri oraz między rzeką Paraíba do Sul a zatoką Guanabara.