herbarum na podłożach PDA i MEA tworzy bladooliwkowoszarą kolonię, która po dwóch tygodniach w temperaturze 25 °C pokrywa całą szalkę Petriego.
Konidia kuliste lub prawie kuliste, koloru brązowego z jasnobrązowym wierzchołkiem, o fakturze gładkiej do brodawkowatej. Są typu fragmokonidium i składają się zwykle z czterech komórek, ale może ich być nawet dziesięć. Powstają w rozgałęzionych łańcuchach, na komórkach konidiotwórczych lub jednej brązowej komórce podstawowej, a ich komórki wierzchołkowe mają zdolność przekształcania się w komórki konidiotwórcze i tworzenia na szczycie nowych konidiów. Komórki konidiogenne mogą być końcowe lub boczne, mieć pogrubioną i silnie zmelanizowaną ścianę u podstawy lub cienką ścianę, która często zapada się i staje się na wierzchołku wklęsła.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Torulaceae, Pleosporales, Pleosporomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Rodzaj Torula utworzył Christiaan Hendrik Persoon w 1795 r. Gatunkiem typowym jest Torula monilis Pers. 1795 Synonimy: Hormiscium Kunze, in Kunze & Schmidt 1817 Satwalekera D. Rao, V.G. Rao & P.Rag. Rao 1970 Taeniola Bonord 1851 Tetracolium Kunze ex Link 1824. Niektóre gatunki: Torula expansa (Kunze) Pers. 1822 Torula herbarum (Pers.) Link 1809 Torula lucifuga Oudem. 1902 Torula pulveracea Corda 1838 Nazwy naukowe według Index Fungorum
Przypisy
Kategoria:Torulaceae