Odcinek południowy obsadzić miał 61 pułk piechoty ppłk. dypl. Franciszka Sobolty, wzmocniony kompanią saperów; wsparcie ogniowe zapewnić miał I/15 pal mjr. Wiktora Wątorskiego i 15 dywizjon artylerii ciężkiej mjr. Stefana Starzyńskiego. Odcinek zamykał kierunki na Inowrocław i Łabiszyn. Oddziały wydzielone wysunięte w rejony leśniczówka Bielice, stacja Trzciniec i Ciele miały zamknąć drogi na Przyłęk i Stryszek.
W odwodzie Grupy gen. Przyjałkowski pozostawił: III/59 pułku piechoty mjr. Wilhelma Hambergera, rozmieszczony w rejonie leśniczówki Łążyn, batalion ON „Nakło” mjr. Józefa Parczyńskiiego w rejonie Dobromierza, kawalerię dywizyjną w rejonie Nowej Wsi Wielkiej, kompanię kolarzy w rejonie Kabatu oraz kompanię ciężkich karabinów maszynowych w Kabacie.
O zmierzchu wszystkie jednostki Armii „Pomorze" rozpoczęły marsz na nowe rubieże opóźniania. W godzinach przedpołudniowych 5 września gen. Stanisław Grzmot-Skotnicki wydał specjalny rozkaz pisemny skierowany do dowódcy 15 DP. Informował w nim gen. Przyjałkowskiego, że 4 Dywizja Piechoty będzie przechodzić przez Wisłę w Toruniu, a 15 DP musi utrzymać stanowiska aż do czasu zorganizowania obrony bezpośrednio w Toruniu.