mały|240x240px|Tablica pamiątkowa w kościele św. Klemensa w Wieliczce Walenty Faustyn Włodek herbu Sulima (15 lutego 1776 w Wojewódkach Górnych, zm. 8 października 1839 w Sygneczowie) – polski ziemianin, urzędnik samorządowy, prezydent Wieliczki w latach 1812-1838.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej posiadającej dwór w Wojewódkach Górnych oraz rozległe dobra ziemskie po Sokołów Podlaski. Był synem Tadeusza i Doroty de domo Krasnodębskiej. Uczęszczał najprawdopodobniej do gimnazjum księży bartolomitów w Węgrowie albo do gimnazjum w Drohiczynie. Od 1800 do 30 czerwca 1803 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i ukończył je ze znakomitym wynikiem cum nota eminentiae. Dobrze posługiwał się językiem niemieckim i urzędową łaciną.
Po zakończeniu nauki podjął pracę urzędniczą w Trybunale Apelacyjnym Galicji Zachodniej, gdzie pozostawał do 1808, a później został kancelistą w magistracie Wieliczki. 2 września 1808 mianowano go wiceprezydentem, czyli prokonsulem tego miasta. Od 1812 był prezydentem Wieliczki i pozostał nim aż do emerytury w 1838. W latach jego zarządu powstał budynek władz miejskich i zakład zdrojowy z łaźniami, założono obecny Park Mickiewicza, wyrównano Rynek Główny, wybrukowano niektóre, szczególnie ważne ulice i odnowiono część budynków.