U obu płci obecne są włoski drażniące typu I i III.
Genitalia samicy charakteryzują się krótkimi i oddzielonymi krótkim rejonem silnie zesklerotyzowanym spermatekami o szypułkach węższych niż części nabrzmiałe. Nogogłaszczki samca mają gruszkowaty bulbus z lekko odsiebnie spłaszczonym embolusem o wykształconych kilach prolateralnych górnym i dolnym, ostrym kilu retrolateralnym, dobrze rozwiniętym kilu subapikalnym i krótkim kilu apikalnym.
Ekologia i występowanie Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla wschodniej Brazylii. Preferuje stanowiska wilgotne. Zamieszkuje głównie formację Mata Atlântica. Występuje też w położonych bardziej w głębi kontynentu formacjach cerrado i caatinga, w obrębie których ograniczony jest jednak do niewielkich fragmentów zalesionych, położonych np. nad rzekami i na stokach pagórków, oraz chętnie przebywa w jaskiniach. Zasięg rodzaju na północ dochodzi do stanów Piauí i Ceará (z niepewnym rekordem z wschodniej Pary), na południe zaś do stanu São Paulo (z niepewnym rekordem z Parany).
Taksonomia Kladogram wg Bertaniego (2023, uproszczono)