Ziomkostwo Wisła-Warta (niem. Landsmannschaft Weichsel-Warthe, w skrócie LWW) - organizacja założona przez przedstawicieli byłych obywateli Polski narodowości niemieckiej, zamieszkałych niegdyś na terenach II Rzeczypospolitej, czyli tzw. Niemców wielkopolskich, łódzkich, galicyjskich i wołyńskich. Stowarzyszenie LWW pełni rolę "Pomostu Porozumienia" („Brücke der Verständigung“) między Niemcami i Polakami i wnosi swój wkład w polsko-niemieckie porozumienie i pojednanie w oparciu o prawdę historyczną i Kartę Niemieckich Wypędzonych z 5 sierpnia 1950 r. Innym głównym zadaniem jest ochrona, utrzymanie i przekazywanie dziedzictwa kulturowego Niemców zamieszkałych wcześniej na obszarze II Rzeczypospolitej.
Historia Stowarzyszenie powołano dnia 6 maja 1949 r. Tak jak inne ziomkostwa należy ono od 5 sierpnia 1950 r. do Związku Wypędzonych (Bund der Vertriebenen). W pierwszych latach istnienia Republiki Federalnej Niemiec organizacja niosła pomoc Niemcom wygnanym z Polski i rozwijała działalność skierowaną na przekazywanie dziedzictwa kulturowego mniejszości niemieckiej. Jednocześnie też liderzy Ziomkostwa jako pierwsi opowiedzieli się za uznaniem granicy polsko-niemieckiej na Odrze i Nysie.