jest mechanizmem, polegającym na naśladowaniu gatunków posiadających czynne mechanizmy ochrony przed drapieżnikami (w tym przypadku mrówki), takich jak silnie rozwinięte żuwaczki, mogące zostać wykorzystane w celach ochronnych przez gatunki, które takich mechanizmów w toku ewolucji nie wykształciły. W niektórych przypadkach atakowany w toku ewolucji upodobnił się do gatunku mrówki atakującej go. Upodabniający się może przybrać wygląd niezwykle podobny do oryginału, np. muchówki z rodzaju tak bardzo przypominają mrówki z rodzaju , że rozróżnienie ich możliwe staje się dopiero podczas walki.
Ponad 300 gatunków pająków naśladuje cechy morfologiczne oraz sposób zachowania się mrówek. Do grupy tej należy m.in. wiele gatunków pająków z rodziny skakunowatych, np. pająki z rodzaju naśladujące ich specyficzny sposób poruszania się. Potrafią one również stworzyć iluzję posiadania czułków, machając w powietrzu szczękoczułkami i nogogłaszczkami. Ich smukłe ciała czynią je bardziej zwinnymi, pozwalając na ucieczkę przed drapieżnikami. Smukłość ich ciał powoduje jednak zmniejszenie ilości jaj w złożonym kokonie, co prawdopodobnie rekompensowane jest przez częstsze składanie kokonów przez okres ich życia. Mimikrę batesowską wykorzystują również pająki z gatunku .