Sterylne elementy hymenium dwóch typów; 1) niektóre zwykle nazywane halocystydami główkowate z cienkościennym, kulistym halo, główkowatym wierzchołkiem o średnicy 6–12 µm, halo o średnicy 12–27 µm, część trzonowa o średnicy 1,5–2 µm, długości 15–20 µm z niewyraźną sprzążką u podstawy, 2) inne zwane astrocystydami, na wierzchołkach ze skupiskami promieniście ułożonych kryształów, tworzących gwiazdopodobne skupisko o średnicy 5–7 µm i szydłowatymi elementami hyfoidalnymi wystającymi na wierzchołkach kolców. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, 12–14 × 4–5 µm, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory elipsoidalne, szkliste, gładkie, cienkościenne, w odczynniku Melzera nieamyloidalne, 5–6 × 2,5–3 µm.

Występowanie i siedlisko Podano występowanie ząbkówki gwiazdkowatokryształkowej na Nowej Zelandii i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Afryką, także na Hawajach. W Europie jest rozprzestrzeniona szeroko, od Morza Śródziemnego po północne wybrzeża Półwyspu Skandynawskiego. W Polsce jest pospolita.

Nadrzewny grzyb saprotroficzny występujący w lasach iglastych, liściastych i mieszanych na martwym drewnie leżącym na ziemi; na pniach, gałęziach oraz na pniakach i kikutach drzew.

Przypisy

Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Rickenellaceae