auris wynosiła od 30 do 60%, ale wiele z tych osób cierpiało na inne poważne choroby współistniejące, które zwiększały ryzyko śmierci.
Szczepy C. auris są filogenetycznie spokrewnione z gatunkami Candida krusei, Candida lusitaniae, Candida haemulonii, które charakteryzują się naturalną lub nabytą opornością na flukonazol i/lub amfoterycynę B. Niektóre szczepy C. auris wykazują jeszcze większą od nich odporność na te leki. W warunkach in vitro ponad 90% izolatów C. auris jest opornych na flukonazol, a od 3 do 73% izolatów na worykonazol, jednak większość izolatów jest wrażliwa na echinokandyny.
Najbardziej zagrożeni są pacjenci poddawani długotrwałej hospitalizacji, zwłaszcza na oddziałach zabiegowych i intensywnej terapii. Potencjalne źródła infekcji stanowią łóżka szpitalne, ciśnieniomierze, termometry i inny sprzęt wielokrotnego użytku, patogen ten bowiem może przetrwać na różnych powierzchniach nawet kilka tygodni. Z tego powodu higiena w placówkach medycznych jest najważniejszym elementem przeciwdziałania rozprzestrzeniania się tego grzyba.
Przypisy
Kategoria:Grzyby chorobotwórcze Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Saccharomycetaceae