W chwili utworzenia 3 Dywizji SS „Totenkopf” 16 października 1939 roku został dowódcą I batalionu 1 pułku SS „Totenkopf”. Na jego czele uczestniczył w kampanii francuskiej.
Następnie jako dowódca tego batalionu wziął udział w ataku na ZSRR. 7 lipca 1941 roku został p.o. dowódcą 3 pułku SS „Totenkopf”, ale w dniu 10 lipca został ranny. Pozostał jednak na froncie, a 11 lipca wszedł w skład dowództwa 1 pułku SS „Totenkopf”. W dniu 8 sierpnia 1941 roku został ponownie dowódcą I batalionu 1 pułku SS „Totenkopf” i dowodził nim do 12 września 1941 roku, gdy został dowódcą Batalionu Motocyklowego 3 Dywizji SS „Totenkopf”. W dniu 25 października 1941 roku został dowódcą 3 pułku SS „Totenkopf”. Dowodził nim do 13 stycznia 1944 roku, kiedy został przeniesiony do rezerwy dowództwa Waffen-SS.
W dniu 13 marca 1944 roku został dowódcą 36 pułku grenadierów pancernych SS 16 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer SS”. Pułkiem tym dowodził do 21 czerwca 1944 roku gdy został dowódcą 3 Dywizji Pancernej SS „Totenkopf” i dowodził tą dywizją do końca wojny. W tym czasie dywizja wzięła udział w lipcu 1944 w bitwie pod Siedlcami, w sierpniu w bitwie pod Warszawą.