Rejon strzyłecki (ukr. Стрілківський район) – dawna jednostka podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1940–1941 i 1944–1959. Należał do obwodu drohobyckiego. Siedziba władz rejonu znajdowała się w Strzyłkach.
Rejon strzyłecki został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie drohobyckim utworzono 30 rejonów, między innymi strzyłecki. Objął następujące obszary, należące przed wojną do gminy Stary Sambor powiatu samborskiego w województwie lwowskimХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН Україн. całą gminę Ławrów; całą gminę Strzyłki; północną część gminy Rozłucz (bez gromad Rozłucz i Wołosianka Mała); północną część gminy Łomna (bez gromad Bereżek, Boberka, Chaszczów, Dniestrzyk Dębowy, Łomna i Żukotyn).
Rejon strzyłecki przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941.